راز و نياز يک لاف زن قصه

رو چارپايه نشست و گفت:
حالا ديگه اين سرهنگ پير لاف زنم، اون جا تو ويرجينيا مث آقاي وينگليف که قلم پامو زير لگدش گرفت به التماس و دعا افتاده. يه شب زانو زده بود و استغاثه مي کرد. سرهنگ پا به سن گذاشته بود و مي خواست پيش از به ته خط رسيدن و رفتن به سرزمين موعود، التماس دعاشو با خدا درميون بذاره. اون شب صداشو بلند کرد و گفت:«خدايا، کمکم کن که درست باشم، درست عمل کنم، راست بگم و پيش از اومدن به حضورت، درست بميرم. کمکم کن که با سياپوستا به سروساموني برسم. من تو تموم زندگي م از اونا نفرت داشته م. خدايا، اگه من تو بهشت نمي رم، مطمئنم که تو جهنم با اون همه سياپوست که اون پايين منتظر ديدن منن، نمي رم. شنيدم که شيطون هم دست سياپوستاست، اگه شيطون هم نشين سياپوستا باشه، اونم مي باس يه يانکي باشه، که ديگه از من محافظت نمي کنه. خدايا منو به سرزميني ببر که مجبور نباشم تو جهنمي ساکن باشم که پر از سياپوستاست! استدعا دارم، اين خواسته منو مستجاب فرما! خدا جواب داد:«سرهنگ کوشنبري، صداي درخواست تو شنيدم، ديگه چه تقاضايي داري؟»
سرهنگ لاف زن پير التماس و استغاثه شو دنبال کردو گفت:
خدا، خداي مهربون، خونواده من خيلي فقيرتر از اون بوده يه لَله سياپوست واسه هرکدوم از هشت بچه پدرم اجير کنه. من تو بچگي م بي لَله بودم. خدايا يه لَله تو بهشت به من عطا فرما! يه پيرزن سياپوستم واسه برق انداختن صندلاي طلايي و پاک کردن گرد و خاک بالام لازم دارم. خدايا، اگه تو بهشت سياپوستاي تحصيل کرده وجود دارن، جلو چشم من پيداشون نشه. تنها چيزي که من بيش تر از يه سياپوست تحصيل کرده از اون متنفرم، يه سياپوست دورگه ست. خدايا، اجازه نده نه با سياپوستاي نيويورک و نه با اونايي که با اتحاديه سياپوستا يا الينور روزولت دمخورن، تو بهشت هم صحبت باشم. منو به مراتع سياپوستا هدايت نکن! تو قادري تموم آدما رو به سفيدي برف بيافريني، منو از اختلاط با سياپوستا معاف کن! من هنوزم يه سياپوست آوازه خون مي شناسم که سفيد بود. چند شخصيت ديگه هم از اين قماش مي شناسم، که الان قصد ندارم وارد اين مقوله شم. واسه اين که يه مرد خدا اجازه نداره همه چي رو توضيح بده. ولي تو که به همه چي آگاه و بينايي، واسه چي يه سياپوست، يه چيز خاصه! خدايا منو ببخش مي خوام به خودم جرأت بدم و يه سوالي ازت بکنم: سياها رو واسه گرفتاري سفيد پوستا آفريدي؟ اونا رو اين جا رو زمين گذاشتي که مايه مصيبت و رنج غرب باشن؟ اتحاديه سياپوستا به محض گرفتن يه اينچ، يه راه آهن مي خوان. خط راه آهن رو که بهشون بدي، تموم راه آهن رو مي خوان. به زودي يه سفيد پوست، بدون اين که يه سياپوست پهلوش وايساده باشه، نمي تونه آواز بيا به سوي من مسيح رو بخونه. سياپوستا مي تونن تو آواز خوندن، ما رو از ميدون در ببرن. خدايا، من فکر مي کنم بد نباشه که دوباره مسيح رو به زمين بفرستي. الان وقت دوباره اومدنش رسيده. واسه اين که فکر مي کنم مسيح ندونه که تو اين دوره زمونه مدرن سياپوست چه مصيبتيه! اونا آفتن! با ما و کنار ما سوار قطار مي شن! تو اتوبوسا کنار ما مي شينن! بچه هاي کوچيک سياه شونو با بچه هاي سفيد ما راهي مدرسه مي کنن! حتي دارن زمزمه مي کنن که دوست ندارن ديگه تو زندون جداگانه نگهداري بشن! مي گن که زندون يه محل عموميه که ماليات شو اونام مي پردازن. خدايا، مالياتاي سياپوستا رو از مالياتاي سفيدپوستا، گوسفنداي سياپوستا رو از گوسفنداي سفيدپوستا و سربازاي سياپوستا رو از سربازاي سفيدپوستا، پيش از جنگ بعدي سوا کن! خدايا، پيش از اين که خيلي دير بشه، مسيح رو بفرست! خداي بزرگ، پروردگار مهربون، تنها پسر محبوب تو سوار ابراي آتيش زا کن و بفرست، تا اين دنياي کج و کوله رو دوباره به راه راست هدايت کنه و سياپوستا رو، پيش از اين که صداي طبل هاي خطر گوش فلک رو کر کنه، به جاي اولشون برگردونه! خدايا من خودم رو حاضر مي کنم که به پيشواز روز موعود برم. رداي سفيدمو مي پوشم و حاضر مي شم، که سوار ارابه شم. خوش ندارم سياپوستا رو ببينم که قطار شدن و دارن مي گن که ديوان عالي حکمي صادر کرده که ارابه ملکوتم مختلط شده! اگه يه همچين خبري رو بشنوم، خداي من ترجيح مي دم همين جا رو زمين بمونم! واسه اين که تو اين جا دست کم فرماندار ارفابيوس هنوز طرفدار منه!